Historia sportu

Historia mówi, że to już od ponad 800 lat istnieje Mallakhamb – tradycyjny hinduski sport dla mężczyzn. Polega on na przedstawieniu określonego układu na drewnianym palu.
Co ciekawe, była to forma aktywności fizycznej przeznaczona dla… wrestlerów! Dosłowne tłumaczenie Mallakhamb znaczy – „Wrestler of Pole”. Baza drewnianego pala na którym ćwiczono miała średnicę 150mm a miejsce na samej górze – 50mm. Góra pala była też miejscem, które czasem pokrywano olejem by uniknąć tarcia.

Zawodnicy ubierali się raczej skąpo – inspirowano się odzieżą do Yogi i ubiorem pływaków. Obuwie było zabronione. Mallakhamb słynął z tego, że rozwijał u zawodników prędkość, refleks, koncentrację i koordynację. Treningi skupione były przede wszystkim na elementach siłowych. Wierzono, że sport ten bardzo korzystnie wpływa na całe ciało i znacznie pomoże w uprawianiu innych sportów takich jak: wrestling, judo, atletyka, jazda konna. Mallakhamb skupia się również na stretchingu, gracji ruchów, płynności i rytmie – przez co przypomina gimnastykę.

Ciągle istnieją narodowe zawody Mallakhamb w 14 stanach Indii. Jest to bardzo zwięzłe środowisko do którego kobiety nie mają wstępu. (kobiety swoją drogą mają tam swoją własną dziedzinę – akrobatykę na linach (rope Mallakhamb), która jest odpowiednikiem Mallakhamb).


W Chinach również istniał podobny sport – Chinese Pole – gdzie tylko mężczyźni pokazywali swoje umiejętności! W Chinach do akrobacji używano dwóch pali, które osiągały wysokość około 3-9m, były owinięte specjalnym materiałem, który zapewniał tarcie mimo pełnego ubioru. Wiele trików było innych od tych, które znamy dziś, jednak wiele jak np. human flag (wiszenie pod kątem 90 stopni do rury używając wyłącznie siły mięśni rąk) są ciągle używane po dziś dzień. W Chińskiej akrobatyce pokazywano wspinanie, ześlizgiwanie, rozciąganie, spadanie i trzymanie pozycji używając niesamowitej siły i umiejętności. Zawodnicy ciągle mieli poparzone ramiona od występów i trenowania co stało się ich znakiem rozpoznawczym i zapewniało poszanowanie w gronie innych zawodników.


W 1920r. Grupy cyrkowe i pokazowe włączyły pole dancing do swoich przedstawień. Pal był ustawiony pośrodku namiotu. Obecnie jeden z najbardziej prestiżowych cyrków: Cirque du Soleil posiada w swoim repertuarze występy pole dance z najlepszymi zawodniczkami. Obecnie robi tam karierę Jenyne Butterfly – Mistrzyni Świata, wcześniej związek z cyrkiem miała również Felix Cane.


Następnie ta rozrywka przeniosła się z namiotów do barów oraz nabrała cech burleski – lecz ciągle nie był to striptiz aż do lat 80-tych Kiedy po raz pierwszy w Kanadzie zaczęto używać rury do striptizu. Następne były Stany Zjednoczone a potem już niemalże cały świat.


W latach 90-tych Fawnia Mondey Dietrich zaczęła uczyć pole dance jako formy fitnessu. W ciągu ostatnich dwudziestu lat zajęcia pole dance zaczynały stawać się coraz bardziej popularne i zaczęto organizować zawody.

Dyscyplinę sportową jaką jest Pole Dance uprawia – oprócz znanych gwiazd (m.in. Kate Hudson, Madonna, Paris Hilton, Jessica Alba) – chwali się coraz więcej przeciętnych kobiet. Taniec na rurze coraz bardziej zyskuje na popularności i nim się obejrzymy zyska powszechne uznanie podobnie jak tango, wywodzące się z argentyńskich domów publicznych czy walc, kojarzony w XII wieku z brudem moralnym. Od jakiegoś czasu podejmowane są nawet próby włączenia pole dance do dyscyplin olimpijskich, co przyczyniłoby się do jeszcze szerszego rozpowszechnienia tej nowoczesnej odmiany fitness oraz widowiska sportowego.